شل کننده های عضلات اسکلتی........

شل کننده های عضلات اسکلتی(Skeletal Muscle

 Relaxants)شامل دو گروه می باشند:

1-اسپاسمولیتیک ها.

2-مهار کننده ی عصب-عضله

(Neuromuscular Blocker).

-اسپاسمولیتیک ها دارای دو نوع استفاده هستند:

a-استفاده حاد:مانند سیکلوبنزاپرین. 

b-استفاده مزمن:که خود دارای دو نوع اثر می

 باشد:

1-اثر بر عضله:مانند دانترولن.

2-اثر بر CNS:مانند باکلوفن-دیازپام-تیزانیدین.

-مهار کننده ی عصب-عضله دارای دو نوع می

باشند:

a-دپولاریزان:مانند ساکسینیل کولین.

b-نان دپولاریزان:که دارای سه گروه کوتاه اثر -

 متوسط الاثر -طولانی اثر می باشد:

کوتاه اثر:میواکوریوم.

متوسط الاثر:آتراکوریوم-وکورونیوم-روکورونیوم-

سیس آتراکوریوم.

طولانی اثر:توبوکورارین-متوکورین-گالامین-

پانکورنیوم-پیپکورونیوم-دوکساکورونیوم.

-بروز اثر سریع و کوتاه اثر:راپاکورونیوم

-داروهای نان دپلاریزان:

آنتاگونیست رقابتی گیرنده های استیل کولین

هستند.

اثرشان توسط مهار کننده های کولین استراز خثنی

 می شود(نئوستگمین,پیریدوستیگمین).

داروهای دپولاریزان:

به گیرنده های استیل کولین متصل می یابند و

ایجاد پاسخ دو فازی می کنند.

1- تحریک گیرنده وانقباض عضله.

2-فلج عضلانی(به ترتیب:عضلات پا,دست,گردن-

عضلات حلق و صورت-عضلات تنفسی).

عوارض بی حسی اپیدورال........

عوارض بی حسی اپیدورال همانند عوارض

اسپاینال می باشد علاوه بر اینکه خطر سوراخ

 شدن اتفاقی سخت شامه(دورا) و مسمومیت با

بی حس کننده ی موضعی وجود دارد.

-سوراخ شدن اتفاقی دورا:

در حین انجام اپیدورال سوراخ شدن اتفاقی سخت

 شامه یک خطر همیشگی و بالقوه می باشد.

ظهور CSF نشانگر ورود سوزن  به داخل فضای

اسپاینال است.

در این صورت می توان به جای اپیدورال,بیمار را

اسپاینال کرد و یا در یک فضای دیگر اپیدورال انجام

داد.

احتمال بروز سر درد در اثر این اتفاق زیاد است.

-جذب عمومی دارو در برابر تزریق سیاهرگی(جذب سیستمیک):

مقدار زیاد بی حس کنندهی موضعی که برای بی

 حسی اپیدورال لازم است به علاوه ی شبکه های

 وریدی به تعداد زیاد که در فضای اپیدورال وجود

دارداحتمال افزایش جذب سیستمیک دارو را

افزایش می دهد.

با این وجود سطح خونی به طور نادر برای ایجاد

مسمومیت کافی می باشد به ویژه هنگامی که با

 افزودن اپی نفرین به محلول بی حس کننده ی

موضعی,جذب عروقی حداقل می شود.

مسمومیت سیستمیک؛تظاهرات آن به صورت

کلاپس قلب-عروقی,آپنه(ایست تنفسی),تشنج و

عدم هوشیاری می باشد.

-افت فشار خون(هایپو تانسیون):

هایپوتانسیون در اپیدورال مثال اسپاینال موازی با

درجه وقفه سیستم عصبی سمپاتیک می باشد.

به دلیل شروع کندتر بلوک سمپاتیک,افت شدید

فشار خون,معمولا در بیمارانی که حجم مایعات

دارند دیده نمی شود.

درمان آن مانند درمان هایپوتانسیون در بی حسی

 نخاعی می باشد.

-بی حسی نخاعی کامل(Total Spinal):

تزریق تصادفی حجم زیادی از دارو در فضای زیر

عنکبوتیه باعث بروز سریع این عارضه می شود.

-آسیب عصبی:

بروزحالت کرختی(Paresthesia)حین انجام این نوع

بی حسی نشانگر تحریک ریشه اعصاب کمری-

خاجی می باشد و نمایانگر قرار نداشتن سوزن در

خط وسط است و جهت آن باید اصلاح شود.

تزریق دارو در صورت وجود کرختی بدلیل احتمال

آسیب عصبی ممنوع می باشد.

هر چند که این عارضه خیلی نادر است اما در

صورت بروز پاراستزی احتمال آن افزایش می یابد.

این نوع آسیب معمولا موقتی می باشد.

سطح و مدت بی حسی اپیدورال........

بی حس کننده های موضعی که برای بی حسی

 اپیدورال استفاده می شوند:

1-کلروپروکائین(شروع اثرسریع و مدت اثر کوتاه).

2-لیدوکائین(شروع اثر و طول اثر).

3-بوپی واکائین(مارکائین) و روپی واکائین(شروع اثر

 کند و مدت اثر طولانی).

-اپیدورال کمری نیاز به 25-15میلی لیتر(سی

سی) حجم دارد تا به سطح لازم بی حسی برای

 جراحی برسد.  

-سطح و مدت بی حسی می تواند به:

1-حجم و غلظت(دوز) محلول بی حس کننده

 موضعی.

2-وجود یا عدم وجود اپی نفرین(E.P.N)

درمحلول بی حس کننده.

می تواند بستگی داشته باشد.

-به نظر می رسد که دوز بی حس کننده ها در

 تعیین شروع اثر‌‌‌‌ِِِ-شدت و مدت بی حسی مهم تر

 از نقش تغییرات حجم و تغییرات آن باشد.

-وزن-قد و سن بیمار و نیز مقدار تزریق -پخش

محلول بی حسی موضعی را درفضای اپیدورال

 نمی تواند تحت تاثیر قرار دهد.

-برخلاف اسپاینال  وزن محلول بی حس کننده

 موضعی  سطح این نوع بی حسی را تحت تاثیر

 قرار نمی دهد.

-پوزیشن بیمار هم اهمیت کمتری دارد با این وجود

 پایین بدن نسبت به قسمت بالایی بی حسی

شدیدتری دارد.

-انتشار دارو به سمت بالا در اپیدورال کمری خیلی

 آسانتر از انتشار دارو به سمت پایین است زیرا در

قسمت داخل توراکس فشار منفی وجود دارد و

سبب انتقال راحت تر می شود.

-علت مقاومت در پیشرفت به سمت پایین  کوچک

 بودن فضای اپیدورال در محل اتصال کمری-خاجی

(لومبوساکرال) است.

-افزودن اپی نفرین به محلول بی حس کننده ی

موضعی  باعث کاهش جذب عروقی و بنا براین

غلظت موثر دارو در ریشه های اعصاب را به مدت

 طولانی تر حفظ می کند.