لیدوکائین(lidocain)یا زایلوکائین........

 

اشکال داروئی:اسپری-ژل-آمپول-ویال-پمادـ شربت

کاربرد:بیحس کننده موضعی در اکثر موارد برای ایجاد بیحسی

منطقه ای(رژیونال) بکار برده می شوند.

اما از کاربرد های دیگر لیدوکائین می توان به:

1-در پریمدیکشن می توان از آن استفاده کردکه در این صورت

 مک(MAC)داروی بیهوشی کم می شود.

2-پیشگیری یا درمان آریتمی.

3-کاهش دادن پاسخ فشاری که همراه با لوله گذاری تراشه

  می باشد.

4-پیشگیری یا درمان افزایش فشار داخل جمجمه(Icp) که اکثرا

همراه بالوله گذاری تراشه می باشد.

5-کاهش سرفه در هنگام لوله گذاری یا خارج کردن لوله از

تراشه.

نکته مهم: درانتهاهای بدن(دست ها-پاها-آلت تناسلی) نباید

از لیدوکائین استفاده کرد چون منجر به نکروز-قطع خون-انقباض

عضلانی می گردد.

دارای شروع اثر سریع.

بیحسی بیشتر و مدت اثر طولانی تر(شروع اثر و شدت

 بی حسی رامی توان با استفاده از لیدو کائین کربنات دار

 سریعتر و بیشتر کرد).

از راه سطحی هم موثر است و برای افزایش طول اثر آن

 می توان اپی نفرین(E.P.N)به ان اضافه کرد.

لیدوکائین داروی بی حسی موثر و بی خطر است و متداولترین

داروی بی حسی مصرفی است.

-Dose آن باE.P.N

7Mg/kg

-بدونE.P.N

5Mg/kg

مدت بی حسی لیدوکائین:

-باE.P.N

90تا60دقیقه

--وبدونE.P.N

60دقیقه اثر می کند.

-Dose لیدوکائین برای پریمد و ضد آریتمی:1-1.5میلیگرم/کیلوگرم.

-برای تهیه محلول انفوزیون لیدوکائین Dose لیدوکائین برای اثر ضد

 آریتمی2-4میلی گرم/دقیقه و بهنوان نگهدارنده بیهوشی5-7

میلی گرم/دقیقه می باشد.

-لیدوکائین جهت جراحی های کوتاه مدت(60-30دقیقه)مناسب

است(روش های مامایی).

در پایان لازم به ذکراست که ژل لیدوکائین در بیحسی مجاری ادراری کار

 برد دارد.

وهمچنین در درمان آفت دهان (سیستم ایمنی سر کوب شده است)

ودر سایربیمارهای دهانی مورد استفاده قرار می گیرد.

ودر مجاری فوقانی دستگاه گوارش هم کاربرد دارد.

مزایادیگرلیدوکائین:

مدت زمان ماندگاری بالایی دارد.

زود خراب نمی شود.

تک دوزی نیست.

وهمه چیز درمورد لیدوکائین حد قابل قبول است.

بی حس کننده های موضعی(local anesthesics)........

1-آمیدها:

-متوسط اثر:لیدوکائین-پریلوکائین-مپی واکائین

-طولانی اثر:بوپیواکائین(مارکائین)-روپیواکائین

2-استرها

-کوتاه اثر:پروکائین

-متوسط اثر:کوکائین

-طولانی اثر:تتراکائین

-فعال در سطح:بنزوکائین-کوکائین

-مکانیسم عمل داروهای بی حس کننده ی موضعی بستن کانال

سدیم و مهار دپولاریزاسیون سلولی و هدایت پتانسیل عمل در

عصب می باشد.

-داروهای بی حس کننده ی موضعی به صورت نمک هیدروکلرید

(PHاسیدی) می باشند.

-در بافت عفونیPHتا6.4پایین می باشدبنابراین یونیزه شدن دارو

کاهش می یابد که به دنبال آن اثر دارو کاهش می یابد.

پدیده تحمل (تاکی فیلاکسی) در تزریق های مکرر بی حس

 کننده های موضعی به وجود می آید.

استفاده های بالینی:

-بی حسی نخاعی(SPINAL ANESTHESIA).

-بی دردی بعد از عمل(انفوزیون اپیدورال(EPIDURAL)).

-جراحی های کوچک.

-درمان آریتمی(لیدوکائین).

فارماکونیتیک(اثرات بدن بر روی دارو) داروهای بی حسی

موضعی:

-طول اثر داروهای بی حس کننده ی موضعی کوتاه می باشد که برای

 افزایش طول اثر این داروها می توان از عوامل منقبض کننده ی عروق

(تنگ کننده عروق)که آلفاگونیست می باشنداستفاده کردمانند:

 -اپی نفرین(E.P.N) یک دویست هزارم یا 5 میکروگرم/میلی لیتر

 -یا فنیل افرین 2 میلی گرم

که این منقبض کننده های عروقی باعث ایجاد طول اثر مناسب می

شوند.

--داروهای که نیاز به افزودن تنگ کننده ی عروقی ندارند:

-کوکائین:اثرات منقبض کنندگی عروق دارد.

-تتراکائین و بوپی واکائین(مارکائین):طولانی اثر می باشند.

متابولیسم:

-آمیدها:آنزیم های کبدی

-استری ها:کولین استراز پلاسما

عوارض:

-عصبی(مهمترین).

-بیقراری.

-تشنج.

-کما.

-تضعیف قلب و تنفس.

-قلبی و عروقی.

--عوارض قلبی مارکائین در صورت تجویز اشتباه وریدی شدید می باشد

 که می تواند منجر به مرگ شود.

از عوارض دیگر میتوان به تشکیل آنتی بادی در تعدادی از بیماران که از

 بی حس کننده های موضعی استری استفاده می کنند نام برد.

درمان مسمومیت:

-کنترل تشنجات(دیازپام-تیوپنتال(نسدونال)).

-هایپرونتیلاسیون با اکسیژن.

-استفاده از عوامل شل کننده عصب- عضله.

تعریف بیهوشی........

در این پست تعریفی از بیهوشی قرار دادم و در پست های بعدی در مورد مراحل بیهوشی و داروهای بیهوشی عمومی(General Anesthesia)وداروهای بی حس کننده ی موضعی(Local Anesthesics) اطلاعاتی قرار خواهم داد........

بیهوشی را می توان در:

1-عدم هوشیاری

2-بیدردی

3-فراموشی

4-شل شدن عضلات

5-از بین رفتن رفلکس ها

تعریف کرد.